Trzeba pamiętać, że omawiane wcześniej rozszerzenie X.509 keyUsage określa zastosowania klucza bądź certyfikatu na wysokim poziomie abstrakcji, bez precyzowania konkretnych protokołów lub produktów. Nie zawsze jest to wystarczające - na przykład wystawiając certyfikat z keyUsage=digitalSignature na potrzeby podpisywania maili S/MIME niekoniecznie naszą intencją musi być również wykorzystanie go do podpisywania aplikacji.
Jednym z podstawowych rozszerzeń certyfikatu (certificate extension) wprowadzonych przez standard X.509v3 było rozszerzenie keyUsage. Przypomnijmy, że w X.509v1 certyfikat był - w skrócie - po prostu kluczem publicznym podmiotu (subjectPublicKeyInfo) z jego opisem (Subject) oraz podpisem wystawcy (signatureValue). Tak opisany klucz mógł być więc wykorzystywany do dowolnego celu niezależnie od intencji wystawcy lub właściciela. A to jest niebezpieczne...
Podpis elektroniczny - dane w postaci elektronicznej, które wraz z innymi danymi, do których zostały dołączone lub z którymi są logicznie powiązane, służą do identyfikacji osoby składającej podpis elektroniczny