elektroniczny dowód osobisty

W ramach prowadzonej współpracy międzynarodowej w Ministerstwie Gospodarki przygotowano ankietę podstawowych funkcjonalności elektronicznych dowodów tożsamości wystawianych w Europie. Ankieta dotyczyła również niektórych parametrów technicznych samych dowodów tożsamości oraz organizacyjnych aspektów ich wydawania. Ankietę przeprowadzono w ramach europejskiej organizacji FESA (Forum of European Supervisory Authorities for Electronic Signatures). Plany wydawania dokumentu tożsamości z wykorzystaniem podpisu elektronicznego prowadzi również polskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji w ramach projektu pl.ID.

Instytut Sobieskiego opublikował komentarz do projektu PESEL2. Komentarz jest raczej krytyczny wobec założeń projektu i wskazuje na to, że sprzyja on nadużyciom.

Najpierw o tym, po co w ogóle PESEL2? Każdy kto składał jakiś wniosek do urzędu wie, ile danych trzeba wpisywać za każdym razem w formularzach - PESEL, NIP, data urodzenia, miejsce urodzenia, imiona rodziców itd. Wiele danych pozornie dubluje się - np. po co data urodzenia, skoro wynika ona z PESEL, po co imiona rodziców, skoro niby PESEL powinien być unikalny? Po co wciąż w kółko podawać te same informacje, skoro już je wcześniej podawaliśmy? Otóż numer PESEL wcale nie musi być unikalny a wielokrotne podawanie tych samych informacji wynika z faktu, że są one przechowywane w bardzo wielu niezwiązanych ze sobą bazach.

Na wykładzie który odbył się 16. stycznia na Politechnice Warszawskiej wiceminister SWiA Piotr Piętak zapowiedział wprowadzenie elektronicznego dowodu osobistego już w 2008 roku.

Z komunikatu MSWiA wynika, że minister raz mówił o "biometrycznym dowodzie osobistym", a raz o "elektronicznym" - a nie są to pojęcia tożsame. Trudno więc powiedzieć o co tak na prawdę chodzi, bo na stronach MSWiA nie ma ani słowa na temat jednego ani drugiego.